چرا تشكر میكنم؟ چرا تشكر میكنی؟ كافی است بیصدا به خواندن خطهای زیر مشغول شوید تا دستگیرتان شود چرا اگر عادت تشكر كردن ندارید خیلی زود باید به آن عادت كنید. تشكر كنید تا نعمتهایتان زیادتر شود؛ رابطه شكر و نعمت مثل رابطه نور و دیدن است. نور اگر نباشد، دیدن تعطیل است. شكر نعمتهای قبلی اگر نباشد، نعمتهای بعدی هم تعطیل اند. این یكی از قانونهای جهان است و برو برگرد ندارد. پس آنها كه میخواهند نعمتهای بیشتری به سمتشان سرازیر شود، تشكر از نعمتهایی را كه دارند، پشت گوش نیندازند! در لغتنامه دهخدا مقابل «نعمت» نوشته شده: احسان، نیكی، آنچه از نیكویی كه در حق كسی كرده شود.. این را نوشتیم تا «نعمت» را یك لغت خاص یا لغتی كه برای چیزهای خاصی به كار میرود، ندانیم .هر كاری كه دیگران به لطف در حق ما كنند، نعمت است. به عنوان مثال خدا نعمت سلامتی داده؛ یا مردم دور و اطراف و كوچه و خیابانی که وقتی وسط پیاده رو كیسه پرتقالها پاره میشود، خم میشوند و پرتقالهایی را كه هر كدام دارد به سمتی قل میخورند را برایمان جمع میكنند. اگر كسی كاری برایمان كرد یا كمكی به ما كرد، باید از او تشكر كنیم. این، یكی از واضحترین علامتها برای تشخیص انسان بودن است. واقعا چطور باید توضیح داد كسی كه مدام دلش میخواهد مورد لطف قرار بگیرد ولی حس تشكر كردن از آنهایی را كه به او لطف میكنند ندارد؟! تشكر كنید تا محبوب و محترم باشید؛ چه كسی از دیدن آدم طلبكاری كه هر کاری برایش كنید، برنمیگردد و یك «خیلی ممنون» خفیف بگوید لذت میبرد؟ چه كسی از بودن با آدم پررویی كه حتی به اندازه گفتن یك متشكرم، خشك و خالی هم با ادب و سخاوتمند نیست خوشحال میشود؟! از دیگران طلبکار نباشیم. هیچ کس به ما بدهکار نیست . به بهترین نحو به کسی که لطفی در حق شما میکند بفهمانید که ارزش لطفش را میفهمید .
یادداشت های بازدیدکنندگان
نویسنده
در تاریخ 1387/10/21 ساعت 08:00:07 هنگامی که پیوسته شکرگزارهستی و با حسی برخاسته از تشکر و سپاس زندگی می کنی ، سرتاسر زندگی به دعا و نیایشی عملی و زنده تبدیل خواهد شد . با تشکر
نویسنده
در تاریخ 1389/03/31 ساعت 12:21:58 چرا تشكر میكنم؟ چرا تشكر میكنی؟ كافی است بیصدا به خواندن خطهای زیر مشغول شوید تا دستگیرتان شود چرا اگر عادت تشكر كردن ندارید خیلی زود باید به آن عادت كنید. تشكر كنید تا نعمتهایتان زیادتر شود؛ رابطه شكر و نعمت مثل رابطه نور و دیدن است. نور اگر نباشد، دیدن تعطیل است. شكر نعمتهای قبلی اگر نباشد، نعمتهای بعدی هم تعطیل اند. این یكی از قانونهای جهان است و برو برگرد ندارد. پس آنها كه میخواهند نعمتهای بیشتری به سمتشان سرازیر شود، تشكر از نعمتهایی را كه دارند، پشت گوش نیندازند! در لغتنامه دهخدا مقابل «نعمت» نوشته شده: احسان، نیكی، آنچه از نیكویی كه در حق كسی كرده شود.. این را نوشتیم تا «نعمت» را یك لغت خاص یا لغتی كه برای چیزهای خاصی به كار میرود، ندانیم .هر كاری كه دیگران به لطف در حق ما كنند، نعمت است. به عنوان مثال خدا نعمت سلامتی داده؛ یا مردم دور و اطراف و كوچه و خیابانی که وقتی وسط پیاده رو كیسه پرتقالها پاره میشود، خم میشوند و پرتقالهایی را كه هر كدام دارد به سمتی قل میخورند را برایمان جمع میكنند. اگر كسی كاری برایمان كرد یا كمكی به ما كرد، باید از او تشكر كنیم. این، یكی از واضحترین علامتها برای تشخیص انسان بودن است. واقعا چطور باید توضیح داد كسی كه مدام دلش میخواهد مورد لطف قرار بگیرد ولی حس تشكر كردن از آنهایی را كه به او لطف میكنند ندارد؟! تشكر كنید تا محبوب و محترم باشید؛ چه كسی از دیدن آدم طلبكاری كه هر کاری برایش كنید، برنمیگردد و یك «خیلی ممنون» خفیف بگوید لذت میبرد؟ چه كسی از بودن با آدم پررویی كه حتی به اندازه گفتن یك متشكرم، خشك و خالی هم با ادب و سخاوتمند نیست خوشحال میشود؟! از دیگران طلبکار نباشیم. هیچ کس به ما بدهکار نیست . به بهترین نحو به کسی که لطفی در حق شما میکند بفهمانید که ارزش لطفش را میفهمید .
